تاریخچه تخته وایت برد

تخته سیاه یا سفید

در دهه های قبل حتی تا چند سال پیش در مدارس و دانشگاه ها برای نوشتن مدرس در کلاس از تخته سیاه و گچ استفاده میشد و گچ های رنگی در بسته های پنجاه تایی به فروش میرسید. اما آنها به مرور جای خود را به تخته وایت رد و ماژیک دادند و امروزه کمتر جایی از تخته سیاه استفاده میکنند.

جالب این است که با وجود تخته سیاه، تخته وایت برد توانست به اختراعی موفق و همه گیر تبدیل شود. اما چرا؟ تنها جواب است: به دلیل سهولت در استفاده. تخته سیاه به سختی پاک میشود و پس از مدتی استفاده رنگ تخته به سفیدی میزند و باید با تخته پاک کن های خیس مرتبا تمیز شود، همچنین رنگ سفید گچ بر روی دست و لباس ها به یادگار می ماند. گاهی بعضی از معلم ها بعد از سالها استفاده از گچ به بیماری های ریوی مبتلا میشدند. تمام این دلایل باعث رشد موفق تخته وایت برد در سراسر دنیا شد.

دو مخترع، یک محصول

اختراع تخته وایت برد به دو نفر نسبت داده میشود. اولین شخص عکاسی به نام مارتین هیت است، او هنگامی که با مشتریان خود تلفنی صحبت میکرد با استفاده از یک خودکار ماژیکی بر روی نگاتیوهای دوربین عکاسی یادداشت مینوشت و بعد از مدتی متوجه شد میتوان با دستمال خیس آنها را به راحتی پاک کرد و هیچ اثری بر روی آنها باقی نمی ماند.

بعد از گذشت چند سال در سال ۱۹۵۰، مارتین هیت با گذاشتن تخته ی کوچکی از این نگاتیوها کنار تلفن برای یادداشت، ایده ی خود را گسترش داد. هیت تصمیم داشت که از اختراع خود در نمایشگاهی در شیکاگو پرده برداری کند، اما شب قبل افتتاحیه، ویترینی که تخته ی هیت در آن نصب شده بود آتش گرفت. مارتین هیت که بعد از این اتفاق بسیار  ناامید شده بود، حق انحصاری تخته ی خود را به شرکتی گمنام به نام Dri-Mark فروخت ، که بعدها همین شرکت تخته وایت برد را وارد دنیای آموزشی کرد.

نفر دوم البرت استالیون نام داشت. او در دهه ١٩۶٠ در یک شرکت تولید آهن در امریکا کار میکرد. یکی از محصولات آن شرکت فولاد لعاب دار بود که برای فلز کاری استفاده میشد. در یکی از جلسات آقای استالیون پیشنهاد کرد که از ورقه های فولاد لعاب دار  میتوان به عنوان تخته برای نوشتن استفاده کرد و این جایگزین بسیار مناسبی برای تخته سیاه است. اما هیچ یک از همکاران آقای استالیون به ایده ی او توجه زیادی نشان ندادند و به همین دلیل او راه خود را از آنها جدا کرد و تجارت تخته سفید خود را با نامMagiBoards  تاسیس کرد.

گسترش وایت برد ها

با اینکه تخته سفید از ١٩۶٠ وارد بازار شد اما استفاده ی گسترده ی آن ٣٠سال یا بیشتر زمان برد. برای پاک کردن مدل های اولیه ی تخته وایت برد میبایست از دستمال یا پارچه ی خیس استفاده کرد. این مشکل با اختراع ماژیک مخصوص وایت برد در سال ١٩٧۵ توسط جری وولف حل شد. این ماژیک ها حاوی نوعی جوهر غیرسمی و پاک شونده بودند که روی سطح صاف بدون اینکه جذب آن شوند؛ باقی میماند. جوهر پودری آن به راحتی با تخته ی خشک و بدون به جا گذاشتن ردی پاک میشود و نیازی به دستمال خیس ندارند. تخته وایت برد به آرامی به رشد خود ادامه داد و تا نیمه ی دهه ۹۰ به صورت گسترده پذیرفته شد. مقبولیت وایت بدر ها  به این دلیل بود که جامعه تمایل به سمت زندگی سالم تر داشت و اعتقاد بر این بود تخته سیاه باعث ایجاد حساسیت مختلف میشود.

امروزه از تخته های وایت برد علاوه بر کلاس در دفتر های اداری، منازل، شرکت ها و تمامی مکان هایی که نیاز به یادداشت داشته باشند استفاده میشود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
30 + 5 =


طراحی سایت
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلا - فروش ویلا - ویلا شمال